Divus Deum maakt zijn entree

Onderwerp: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 1:54 pm

De stadsmuren liggen er vredig bij en alles is rustig. De wachters lopen rustig over de muren en waken over de slapenden achter de muren. Plotseling echter ziet één van de wachters iets dat hij nog niet eerder had gezien. Er stond een heuvel op een plek waar deze nog nooit eerder was geweest. De wachter keek nog een keer goed... hoe kon dat, was dit geen gezichtsbedrog?

Toen echter leek het alsof de heuvel begon te bewegen. De wachter riep er zijn kameraden bij en allen keken als verbaasd wat er gebeurde.

Plotseling leek het alsof de hemel nog duisterder werd dan dat deze al was. Verschillende wolken hadden zich boven de heuvel verzameld en draaiden dreigend rond. Uit de hemelen sloeg de bliksem naar beneden. Telkens wanneer er een bliksem op de grond terecht kwam volgde er een explosie gevolgd door een grote stofwolk. 2 keer sloeg de bliksem in op de heuvel. Een enorme stofwolk verspreidde zich en werd langzaam de lucht in gezogen.

De wachters hadden inmiddels alarm geslagen voor het vreemde verschijnsel dat zich voor hun ogen aan het afspelen was.

Toen de stofwolk optrok volgde er een luid gekraak en begon de aarde te beven. Een diepe kloof ontstond welke liep tot aan de muur, waar hij plotseling ophield. Langzaam ontstonden er echter traptredes in de kloof en vormde er zich een pad welke leidde vanaf de stadsmuren tot aan de heuvel, welke nu het middelpunt was van de kloof. Op de heuvel stonden, waar de bliksem was ingeslagen, twee figuren. Hun huid leek zo blauw als water en hun kleding was van een materiaal welke nog nimmer was gezien in de landen. Eén van hen droeg een grote perkamentrol, welke hij langzaam uitrolde. De ander droeg een grote staf, welke hij dreigend op de grond neerzette.

Door de klap van de staf spatte plotseling de heuvel uiteen. Brokstukken vlogen alle richtingen op, echter leken ze te worden tegengehouden door een vreemd soort magie. De brokstukken leken zich plotseling om te draaien en keerden terug naar de heuvel, daar vormden ze echter een nieuw geheel. Langzaam ontstond er een gebouw, welke de vorm had van een cilinder, echter het dak was ovaal. In het midden van het dak was een opening waardoor de zon en de maan naar binnen konden schijnen.

Het wezen met de staf knikte voldaan en daalde van het gebouw af naar beneden. Het wezen met de perkamentrol volgde hem. Toen de twee wezens op de grond neerdaalden en positie innamen naast de ingang van het vreemde gebouw, stapte er een nieuwe gedaante naarbuiten.

De wachters welke de derde gedaante konden zien zagen een man uit het gebouw komen. Toen de man echter het gebouw verliet nam hij de vorm aan welke gelijk was als die van de twee wezens welke naast de opening hadden gestaan. Samen liepen ze naar de poorten van de stad toe en bleven hiervoor staan:

De gedaante met de perkamentrol sprak:

Stervelingen, ondoden, geesten, goden en mensen,

Aanschouw, de Meester is wedergekeerd in het Aardse leven.

De gedaante met de staf onderbrak hem plotseling:

Ooh alsjeblieft...

Krijgen we weer een theatrale show en speech... Ik bedoel... kom op zeg, hoe lang moeten wij hier nog buiten blijven staan?

De gedaante met de perkamentrol sprak weer alsof hij niet was onderbroken:

...De Meester, verder te noemen Janus, of Divus Deûm, wenst allen te groeten welke zich achter deze muren begeven. Hij is naar hier teruggekeerd omdat hij wil laten zien dat hij u allen niet is vergeten.

De gedaante met de staf onderbrak hem weer:

Ha ha ha ha... oh wat een giller. "Omdat hij u allen niet is vergeten"... toe zeg... De Meester heeft zich zo geamusseerd de laatste keer dat hij dit graag nog een keer wil beleven... Vertel dat dan gewoon

De gedaante met de perkamentrol ging ongestoord verder met voorlezen:

De Meester heeft voor u een nieuw gebied aangelegd, welke zal gaan heeten "De Landerijen der Gespletenheid". In het midden van deze landerijen vindt u het eeuwenoude Pantheon, welke vele eeuwen geleden ter ere van de goden werd opgericht en welke door de Meester wordt beheerd en waar de Meester graag de goden uit deze wereld wil uitnodigen te verzamelen. Hier kunnen de goden samenkomen en zoeken naar ontspanning of vertier. Voor alle stervelingen welke naar het pantheon willen komen zal een test worden neergelegd, welke bestaat uit 3 onderdelen. Wat deze onderdelen zijn zal geheim blijven en zullen voor allen verschillend zijn. Wanneer u deze 3 onderdelen met succes volbrengt zult u voor de Meester, en eventueel de andere goden, mogen verschijnen om aldaar uw prijs in ontvangst te nemen.

De gedaante met de staf sprak weer:

Maar als u faalt... Oh... dan ziet het er niet zo best voor u uit.

Plotseling sprak de gedaante in het midden voor het eerst. Hij sprak met een stem, welke uit alle richtingen leek te komen. Een stem welke zowel vrouwelijk als mannelijk leek. Een stem, welke vol met chaos en tegelijkertijd vol met rust was:

Kom kom.. stel deze mensen nu niet zo op de proef. Ik zal ze niet kwetsen, nog zal ik ze verwonden, zo lang ze u, en de andere wezens in mijn landerijen, maar met rust laten. De uitdagingen zullen verschillen, ook qua moeilijkheid, maar allen zijn te doen. Het enigste wat ik van u allen vraag is dat u ongewapend mijn landerijen betreedt en dat u eerlijk en oprecht zult strijden. Enkel op die manier zult u winnen wat aan het einde is. De uitdaging ligt er.. Ik wens u succes.

De middelste gedaante bleef staan en wachtte rustig af op wat komen ging. Hoe de stadswachten, en de bewakers van de stad zouden reageren. Ook de andere twee wezens bleven staan en wachtten rustig af.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 3:16 pm

Lavinia schrok op.
Ver boven alles, op haar plek, voelde ze zich opeens compleet. Vragend keek ze op zich heen. Had ze iets opgenomen dat verkeerd was gevallen? Ze keek om zich heen. Er lagen rotsen en nu een dan een verdwaalde plant, de lucht was helder en een beekje verderop. Ze keek naar haar eigenlichaam, deze was opgebouwd uit de elementen: Het water uit het beekje, de lucht, de rosten en de aarde. Maar er was iets raars, er zat opeens heel veel licht in haar lichaam, veel meer licht dan gebruikelijk was en de zon was niet fel, eerder duister.

Plotseling leek het alsof de hemel nog duisterder werd dan dat deze al was. Verschillende wolken hadden zich boven een heuvel verzameld en draaiden er dreigend rond. Lavinia had nog nooit deze heuvel gezien en was nu nieuwsgierig. Voordat ze het goed en wel kon bekijken sloeg uit de hemelen de bliksem naar beneden met een explosie als gevolg en een grote stofwolk. 2 keer sloeg de bliksem in op de heuvel. Een enorme stofwolk verspreidde zich en werd langzaam de lucht in gezogen.

Lavinia proestte het uit. De lucht zat vol met stof en daardoor zij ook. Het was een vies gevoel. Terwijl Lavinia druk bezig was met zichzelf gebeurde de raarste dingen beneden haar. De drie blauwe mannen kwamen naar buiten.
Net voor dat ze hun "toespraak" hielden was Lavinia weer tot bedaren gekomen en kon ze het ook volgen.

De uitdaging ligt er.. Ik wens u succes.

Lavinia lachte. Ze sprong op en gleed met een paar naar beneden vallende rotsen naar beneden.
Ze leken haar te volgen en te zeggen: gaat niet. Ze luisterde niet naar die roep.

Niet veel later was er aan de voet van de stadsmuur een draaikolkje je welke de soldaten nog meer deed schrikken, dat is ook niet meer dan logisch. Ze is niet zo bekend bij de mensen van Fromuland. Ze laat ze daarom bijna altijd schrikken, helaas.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 4:55 pm

De middelste van de drie gedaantes voelde plotseling een aanwezigheid welke hij reeds al had opgemerkt toen hij zijn entree maakte. Hij wist precies met wie hij van doen had, echter had hij al gehoopt dat ze zichzelf kenbaar zou maken aan hem. Voor de muur van Formuland verscheen plotseling een draaikolk en de gedaante keek er glimlachend naar. Met een stem vol chaos en kalmte sprak hij:

Aah.. Ik had u reeds hier al verwacht. Iemand met uw gaven kon het niet ontgaan zijn dat ik mijn entree heb gemaakt. Stel u gerust. Ik zal alles weer herstellen als u dit nodig acht. Ik wilde echter de aandacht hebben van hen die achter de muren wonen, om aan te geven dat "De Landerijen der Gespletenheid" weer zijn teruggekeerd en dat de Meester van deze landerijen iedereen welkom heet welke wenst binnen te treden. Zo ook u, mijn beste Lavinia.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 6:10 pm

Zo ook u, mijn beste Lavinia

Lavinia maakte zich los uit de schaduwen van de muur. Met rustige stappen trad zij in het licht en toonde zich zo voor Janus.
Zij sprak met een stem, welke overal vandaan leek te komen, omdat zij werd meegedragen op de wind. Zij en haar stem had de natuur in zich.

Dank u.
Ik weet dat u mij niet moet hebben om uw entree te kunnen maken, maar iemand achter de muur. Toch wil ik u ook verwelkomen.

Lavinia maakte een kniebuiging, of iets dat daar op leek. Haar benen waren namelijk in een jurk van rots verstopt, waarmee ze met de aarde was verbonden. Het gebaar was in ieder geval wel vriendelijk bedoelt. Haar arme, opgebouwd uit lucht en licht,
zwierde met deze buiging mee. Ze vervolgde, toen ze weer was opgestaan.

Herstellen? Mag ik vragen wat u bedoelt?
Of is dat hier niet de tijd voor een vraag?

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 6:16 pm

Falwin land plotseling naast Lavinia . Ze buigt lichtelijk voor de heer Divus Deum. Zoals altijd meot hij weer een indrukwekkende entree maken. Ze schudt haar vleugels even uit en glimlacht vrolijk naar de heer.

Ah heer Divus Deum. Wat leuk u weer te ontmoeten!. Het zal de mensen van Fromalrund goed doen hun bekwaamheid in raadsels en mysteries te testen!

_________________
Admin en Godin van het Licht.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 7:11 pm

Herstellen? Mag ik vragen wat u bedoelt?
Of is dat hier niet de tijd voor een vraag?

Ook de Janus maakte een buiging en grijnsde toen hij de vraag hoorde:

Vragen stellen mag u gerust, zeker op dit moment... Zeker nu nog, gezien ik nu nog niet aan spelletjes doe.
Ik bedoel hiermee dat het landschap er nu niet bepaald... vrolijk... bijligt. Laat ik het maar gerust zeggen... er ligt een kloof. Ik zal deze zo dichten, zodat u zich weer vrij over deze landen kunt begeven. Ik neem aan dat het voor u lastig moet zijn om over een kloof vol magie te zweven. Dat zal ik u ook besparen.

Janus zag plotseling een bekende verschijning naast Lavinia neerdalen. Hij had haar pas op het laatste opgemerkt. Ze was immers een goddelijk wezen welke hij niet snel kon aanvoelen. Janus maakte ook een sierlijke, bijna theatrale buiging naar de engel:

Falwin, altijd weer een genoegen om u ook weer terug te zien. Ik zie dat het Licht ook nog steeds aanwezig is in deze landen. Dan vermoed ik ook dat het Duister op de loer ligt... Maar laat ik daar maar niet teveel over uitwijden, dat zijn zorgen voor later.

Ik hoop inderdaad dat mijn raadselen en mysteries de mensen weer kunnen bekoren en zij aangetrokken worden door het mysterieuze. Ik zal in ieder geval weer genieten van de vele pogingen.

Bij deze laatste woorden glimlachtte Janus. De man met de staf naast hem sprak:

Laat ze maar komen... De onwetenden, de twijfelachtigen, de strijdlustigen... Allen zal hen een gruwelijk lot wachten.

De man met de perkamentrol sprak:

Ach toe, enkel Orde en Rede zouden over u moeten heersen. U spreekt hier enkel maar in woorden van chaos en verderf. Verwerp dit en luister niet naar de Chaos.

Janus sprak weer:

Heren, heren... Beiden heeft u gelijk. Houdt u echter gedeisd wanneer ik in gesprek ben. Vergeeft u mijn twee wederhelften. Ze willen nog wel eens het hoogste woord proberen te voeren. U weet hoe dat gaat.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 7:26 pm

Vragen stellen mag u gerust, zeker op dit moment... Zeker nu nog, gezien ik nu nog niet aan spelletjes doe.
Ik bedoel hiermee dat het landschap er nu niet bepaald... vrolijk... bijligt. Laat ik het maar gerust zeggen... er ligt een kloof. Ik zal deze zo dichten, zodat u zich weer vrij over deze landen kunt begeven. Ik neem aan dat het voor u lastig moet zijn om over een kloof vol magie te zweven. Dat zal ik u ook besparen.

Lavinai knikte dankbaar.
Daar ben ik u dankbaar om. De laatste keer dat ik in uw wereld waagde pakte het vreemd uit, maar met liefde zou ik de komende paar dagen een omweg maken.

Plotseling land er iets naast Lavinia. Zij schrikt op en begint te kuchen.

Falwin, altijd weer een genoegen om u ook weer terug te zien. Ik zie dat het Licht ook nog steeds aanwezig is in deze landen. Dan vermoedt ik ook dat het Duister op de loer ligt... Maar laat ik daar maar niet teveel over uitwijden, dat zijn zorgen voor later.

Lavinia haalt licht geërgerd de magie, die van Falwin afkomstig is, uit haar ledematen. Hierna kijkt ze met een neutraal gezicht naar het gesprek.

Laat ze maar komen... De onwetenden, de twijfelachtigen, de strijdlustigen... Allen zal hen een gruwelijk lot wachten.
Ach toe, enkel Orde en Rede zouden over u moeten heersen. U spreekt hier enkel maar in woorden van chaos en verderf. Verwerp dit en luister niet naar de Chaos.

U heeft dus uw twee gedaante... orde en chaos... in lichamen gestopt?

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 7:42 pm

U heeft dus uw twee gedaante... orde en chaos... in lichamen gestopt?

Janus glimlachtte:

Geniaal nietwaar... Helaas werkt het maar enkel als ik buiten mijn Rijk ben, en als extra nadeel dat deze twee...

Janus maakte met beide handen een gebaar naar de twee naast hem:

op nog geen meter afstand van me kunnen zijn. In ieder geval geeft het mij tijdelijk wat rust.

De gedaante met de perkamentrol sprak weer:

Ah.. en rust is de eerste stap op weg naar Orde.

Wat bazel je nou..

Begon de gedaante met de staf:

Je moet toch weten dat je leeft. Je moet toch wat kunnen doen om te weten dat je leeft. Als je helemaal niks doet en enkel maar rust hebt dan wordt alles toch zo saai en eenzaam

Janus sprak weer:

Zoals ik zei... "Tijdelijk wat rust". Ze hebben beiden gelijk, maar beiden geven ze elkaar altijd ongelijk. Een constante strijd.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 7:50 pm

Inderdaad geniaal...

Lavinia wilt nog wat zeggen, maar houd op het laatste moment haar mond. Met een paar vingers voor haar mond loopt/ schrijd ze naar janus toe en maakt fluisterend haar zin af. (ooc: ik neem aan dat u buiten de magie kloof bent?)

maar volgens mij zie ik hoofdpijn opkomen.

Lavinia lacht met haar ogen en kijkt de andere twee aan.
Waarna ze een nederige stap achteruit doet.

Waar zijn jullie precies als janus binnen is?

Ze wijst met een kleine doorzichtige vinger, want hij is gemaakt van lucht en licht, naar de ingang waar zij net zijn uitgekomen.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 7:59 pm

[ooc: Ja, net erbuiten Razz

]

Waar zijn jullie precies als janus binnen is?

De gedaante met de perkamentrol sprak eerst:

Waar wij altijd zijn, in de Orde en de Rede.

En in de Chaos

Antwoordde de gedaante met de staf.

En tesamen zitten ze weer daar waar ze horen, namelijk in evenwicht.

Antwoordde Janus als laatste.

Ze zijn nu gescheidden echter zitten ze nog altijd aan het "evenwicht" vast. Om een heel moeilijk en lastig verhaal kort te maken. Ze komen weer terug naar waar ze altijd horen te zijn, namelijk IN mij. Al eeuwen ben ik de God der twee gezichten. Ik vertegenwoordig beide zijden echter vertegenwoordig ik er ook geen enkele. Ik dien als een schaal. Goed en slecht, Jing en Jang, Duister en Licht, Chaos en Orde, benamingen welke je er aan kan geven. Altijd zijn ze aanwezig maar altijd dienen ze in balans te zijn. Vandaar ook dat deze twee hier niet veel verder dan een meter van mij af kunnen gaan. Doen ze dat wel dan zullen de gevolgen niet te overzien zijn en dat weten ze beiden ook. Geloof me. Je wilt niet weten hoeveel energie het soms kost om ze in bedwang te houden niet van mij weg te gaan.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 8:10 pm

Lavinia knikte. Haar ogen straalde bij het woord evenwicht.
Iets dat bij haar duidelijk diep zat.

Erg interessant, maar kunt u ook..

Lavinia denkt een ogenblik na. Haar ogen sluiten zich en haar uit water bestaande oogleden vallen over haar oog heen. Als ze ze weer open zijn ze weer helder en maakt ze een korte en kleine vleugel beweging met haar handen.

..Vliegen, want dat lijkt me moelijk met twee van die aan je zijde.
Ik kan mij namelijk nog herinneren dat u in het gevecht tegen Amyr en Adolf wel wat heen en weer ging.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 8:24 pm

Janus was blij dat iemand dit evenement nog kon herinneren. Hij sprak:

Ach... Deze twee zullen wel mee moeten als ik gelijk een compleet stuk rots meeneem in mijn vlucht. En ik kan nog altijd beslissen of ze wel of niet naast mij kunnen bestaan.

De gedaante met de staf sprak plotseling:

Hé Hé.. Chaos is niet zomaar iets wat je zomaar wegstopt. Dat zal altijd blijven, stop mij weg en ik kom weer terug.

Janus sprak:

Ach... u ziet, ze zijn het er niet mee eens, maar ik ben nog altijd de schaal welke hen van elkaar scheidt en welke hen in bedwang houdt. Ze zouden niet hebben bestaan als ik het niet zou hebben gewild. Dat weten ze beiden ook maar al te goed.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 8:43 pm

Sira verscheen met een zwarte flits voor de poort.
Vlak naast Janus.
De werpster van Dorian zat nog altijd in haar vlees geboord. Haar linkerarm is dan ook zwart van het bloed.
Ze zag Falwín en keek haar even kwaad aan.
Maar dan kijkt ze naar Janus en zijn twee stalkers.
Ze maakt een lichte buiging, wat voor Sira hoog uitzonderlijk is.
Ze sist zachtjes naar de god, die zowel van de kant van het duister als van het licht is.

Ik voelde uw aanwessigheid, Januss
U heeft toevallig sseker geen ervaring met werpssterren?
Falwín vond het onssin dat ik iemand vervloekte nadat hij mij DIT heeft aangedaan, ssss.

Sira werpt nog een dodelijke blik op Falwín.

Sse heeft me nu met dat wessentje opgesscheept.
Heeft u nog interesse in een euh, ssss, dienaar?

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 8:55 pm

U lijkt verbaast dat ik me dit herinner?
Maar wat een heerlijk en leuk geheel.
Chaos kan, zoals chaos zo leuk zei, weggestopt worden met orde en orde kan weggestopt met Chaos, maar toch worden ze allebei ondercontrole gehouden door Evenwicht.

Lavinia's ogen twinkelen bij het laatste paar woord, maar dit duurt niet lang.
Verlegen pakt ze haar rokken. Ze heeft te veel gezegd en is zichzelf te buiten gegaan.

Sira verscheen met een zwarte flits voor de poort. Vlak naast Janus en daardoor ook naast Lavinia. Sira doet letterlijk stof opwaaien en dat komt in de lucht te zitten en dus ook in Lavinia. Lavinia haar helegezicht vormt zich in een onprettige uit drukking.

Is het nu zoveel gevraagd: schone lucht?

Ze doet een stap opzij en probeert die verdomde stofdelen uit haar lichaam te krijgen. Door die dingen voelt ze zich vies.

Onderwerp: Re: Divus Deum maakt zijn entree ma jul 13, 2009 10:16 pm

Janus grijnsde. Hij had de woorden van Lavinia gehoord. Met een handgebaar liet hij de kleine stofdelen uit haar komen. Vervolgens liet hij het stof naar de grond dwarrelen waar het bleef liggen. Roerloos en doods. Janus keek toen naar Sira, welke naast hem was verschenen. Hij had de plotselingen beweging van duistere energie waargenomen en wilde wel eens weten welke van de duistere wezens hem met dit bezoek vereerde. Hij moest onbewust glimlachen toen hij Sira zag. Het wezen welke met de staf in zijn handen stond begon chaotisch, bijna maniakaal, te lachen:

Ha ha ha ha... Zie je nu wel... Chaos kun je wegstoppen maar alles komt altijd een keer terug. Zie je wel! Ik heb het toch gezegd!

De gedaante welke met de perkamentrol stond stapte wat opzij. Hij sprak niet maar probeerde de blik van Sira zoveel mogelijk te vermijden en probeerde aanraking met haar al helemaal te voorkomen.

Janus richtte zich tot Sira

Sira, Sira, Sira toch. Altijd weet je het weer voor elkaar te krijgen om in zulke situaties terecht te komen. Nu moet je me ook eens vertellen of je de ster niet aan jezelf te danken hebt? Ik merk toch een kleine strijd tussen jouw en Dorian. Ja, ik ben op de hoogte van hem die jouw dit heeft aangedaan. Ik zal je helpen, echter zal ik enkel de ster verwijderen. Als er enige vorm van magie is geweest welke aan de ster heeft gekleefd dan zal je dit zelf moeten zien op te lossen. Ook het bloeden moet je zelf verbinden.

Janus hief zijn vlakke hand op richting Sira en mormelde wat woorden. Uit zijn hand leek plotseling een witte waas te komen, welke langzaam richting Sira dreef. De waas dreef naar de ster toe en omklemde deze. Langzaam kwam de ster los uit het lichaam van Sira. Toen de ster helemaal uit het lichaam verwijderd was verpulverde deze voor de ogen van Sira en de rest. Enkel nog wat stof dwarrelde neer op de grond.

Zo,

Sprak Janus weer:

Nu maar hopen dat die wond snel geneesd. Het ziet er niet al te best uit. Misschien kan Amyr je daarbij helpen?

En over de dienaar,
Ik neem enkel maar een dienaar wanneer deze zelf naar mij toekomt en deze zelf vraagt om mij te helpen. Nimmer neem ik iemand in dienst tegen zijn wil. Dat weet jij net zo goed als ik.

Zei hij met een grijns op zijn gezicht. Janus richtte zich hierna weer op Falwín

Falwín, kunt u mij misschien vertellen of er voor mijn landerijen nog plek is nabij deze stad. Ik weet niet of ik ze hier kan laten liggen, gezien dat de kloof nogal een groot deel van de hoofdweg inneemt.